سؤال: نامتناهی بودن خدای تعالی، اقتضا می کند که مراتب بهشت، نامتناهی باشد، در این صورت، چگونه می توان توجیه کرد که «فردوس» آخرین درجه ی بهشت باشد؟ /
جواب: این که «خدای تعالی نامتناهی است»، یا این که «نامتناهی بودن خدای تعالی، اقتضا می کند که بهشت نیز نامتناهی باشد»، یا این که «درجات تکامل انسان در عالم آخرت، نامتناهی است»، در تصریحات آیات و روایات معتبر نیامده است ولی در مقابل، در تصریح روایات داریم که سقف یا فوق «فردوس»، عرش خداست، همچنین بالاترین، مرتفع ترین، بافضیلت ترین و نیکوترین درجه ی بهشت است. یا این که عرش بر فردوس قرار دارد و «فردوس» آقای بهشت است. همچنین «فردوس» را ناف و قلّه ی بهشت معرفی کرده اند. و این که بعد از «فردوس»، بهشت و درجه ای نیست و چیزی بر آن برتری ندارد. نیز فرموده اند که «فردوس» جایگاه استاد اعظم (صلی الله علیه وآله وسلم) و استادان معظم منهاج فردوسیان (علیهم السلام) است و نهرهای چهارگانه ی بهشت، از «فردوس» سرچشمه می گیرد و خدای تعالی، «فردوس» را با دست [قدرت خاصه ی] خودش بنا نموده است. پس با این حساب، نمی توان تصریحات را رها کرده و به توهمات و تخیلات فیل سوفانه روی آورد.