[۲۶۴] محکم: «أَذَلِک خَیرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَهُ الزَّقُّومِ * إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَهً لِلظَّالِمِینَ * إِنَّهَا شَجَرَهٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الجَحِیمِ * طَلْعُهَا کأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّیاطِینِ * فَإِنَّهُمْ لَآکلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا البُطُونَ * ثُمَّ إِنَّ لَـهُم عَلَیهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِیمٍ * ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَی الجَحِیمِ»۱
ترجمه: «آیا از نظر پذیرایی این [بهشتی که گفتیم] بهتر است‏ یا درخت زقوم؟! در حقیقت ما آن را برای ستمگران [مایه ی آزمایش و] عذابی گردانیدیم. آن درختی است که از قعر آتش سوزان می‏روید. میوه‏اش گویی چون سرهای شیاطین است. پس [دوزخیان] حتماً از آن می‏خورند و شکم ها را از آن پر می‏کنند. سپس ایشان را بر سر آن آمیخته ای از آب جوشان است. آنگاه بازگشتشان بی‏گمان به سوی دوزخ است».

********************

[۲۶۵] محکم: «إِنَّ الَّذِینَ یُضِلُّونَ عَن سَبِیلِ اللهِ لَـهُم عَذَابٌ شَدِیدٌ بِمَا نَسُوا یَوْمَ الحِسَابِ»۲
ترجمه: «در حقیقت کسانی که از راه خدا به در می‏روند به [سزای] آنکه روز حساب را فراموش کرده‏اند عذابی سخت‏ خواهند داشت».

********************

[۲۶۶] محکم: «فَوَیلٌ لِلَّذِینَ کفَرُوا مِنَ النَّارِ»۳
ترجمه: «پس وای بر کسانی که کافر شده‏اند از [سختی آن] آتش [هولناک]»

********************

[۲۶۷] محکم: «هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِینَ لَشَرَّ مَآبٍ * جَهَنَّمَ یصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ المِهَادُ * هَذَا فَلْیذُوقُوهُ حَمِیمٌ وَغَسَّاقٌ * وَآخَرُ مِن شَکلِهِ أَزْوَاجٌ * هَذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَکمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ * قَالُوا بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًا بِکمْ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا فَبِئْسَ القَرَارُ * قَالُوا رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِی النَّارِ * وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَی رِجَالًا کنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ الأَشْرَارِ * أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِیا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الأَبْصَارُ * إِنَّ ذَلِک لَـحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ»۴
ترجمه: «این است [حال بهشتیان] و [اما] برای طغیانگران واقعاً بد فرجامی است. به جهنم درمی‏آیند و چه بد آرامگاهی است. این جوشاب و چرکاب است باید آن را بچشند. و از همین گونه انواع دیگر [عذابها]. اینها گروهی‏اند که با شما به اجبار [در آتش] درمی‏آیند. بدا به حال آن ها زیرا آنان داخل آتش می‏شوند. [به رؤسای خود] می‏گویند: بلکه بر خود شما خوش مباد این [عذاب] را. شما خود برای ما از پیش فراهم آوردید و چه بد قرارگاهی است. می‏گویند: پروردگارا هر کس این [عذاب] را از پیش برای ما فراهم آورده عذاب او را در آتش دو چندان کن. و می‏گویند: ما را چه شده است که مردانی را که ما آنان را از [زمره ی] اشرار می‏شمردیم، نمی‏بینیم؟! آیا آنان را [در دنیا] به ریشخند می‏گرفتیم یا چشمها[ی ما] بر آن ها نمی‏افتد. این مجادله ی اهل آتش قطعاً راست است».

********************

۱ . سوره ی صافات، آیات ۶۲ تا ۶۸.
۲ . سوره ی ص، آیه ی ۲۶.
۳ . سوره ی ص، آیه ی ۲۷.
۴ . سوره ی ص، آیات ۵۵ تا ۶۴.